De huidige reactivering is gepositioneerd in het verpleeghuis Sonnevanck. Een gewenste renovatie van de huidige 4-beds kamers naar 1-beds kamers, zou zorgen voor een onaanvaardbaar capaciteitsverlies. Nieuwbouw op een andere locatie is derhalve gewenst. De nabijheid van het St. Jansdal Ziekenhuis zorgt voor een goede samenwerking.

De verschillende op het terrein aanwezige richtingen worden door de gebouwmassa opgenomen. Het gebouw is opgebouwd uit vier lagen. De begane grond herbergt de entree met entreehal. Deze heeft een dubbele hoogte zorgt voor contact met de eerste verdieping. Naast de hal ligt het restaurant/cafe en de activiteitenruimte. Deze kunnen samengevoegd worden met de hal waardoor een extra ruim gebied kan ontstaan. Het achtergebied behelst het behandelgedeelte.

Op de eerste verdieping zit de dagbehandeling en diverse algemene functies ten behoeve van de reactivering. De bovenste twee lagen bevatten het verblijfsgebied bestaande uit 20 kamers met kamergebonden sanitair per verdieping. Er is in dit ontwerp ervoor gekozen om geen huiskamers per verdieping te maken. Deze zijn samengevoegd in het cafe/restaurant op de begane grond. Dit zorgt ervoor dat er onderling contact is en het entree gebied een levendig karakter krijgt.

De verdiepingen worden ontsloten middels twee trappenhuizen en een centraal gepositioneerde lift. Deze vormen tezamen de kern van het middengebied. Dit middengebied kan gezien worden als een facilitair blok van waaruit de aanliggende ruimten worden gevoed. In de verdere uitwerking zal dit gebied een bijzonder karakter dienen te krijgen binnen het plan.

De gevel vormt een vertaling van de binnenruimte. Openheid of geslotenheid daar waar gewenst. Tezamen vormt dit een beeld van kaders waarbinnen de openingen geplaatst zijn met daaromheen de dichte gevel die per verdieping verbonden is. Dit zorgt ervoor dat de gevelstructuur de uitgesproken massa in tact laat. De materialisatie van de gevel is bedacht in donker metselwerk voor de dicht vlakken met binnen de kaders gestucte of betonnen penanten in een gelijkwaardige kleur. Dit subtiele onderscheid zorgt voor binding in de gevel maar laat bij nader beschouwing een onderscheid zien tussen de vlakwerking van de dichte delen ten opzichte van de open delen.