Opgave

Ontwikkel een 1-persoonskamer op een ICU-unit;
Ontwikkel een totale IC- unit;
Uitgangspunt: ICU waar patiënten een dag tot drie weken verblijven.

Grootste stressfactor op een ICU: Delirium

Een delirium is een verstoring van het bewustzijn, een verandering in cognitie en perceptie. Het ontwikkelt zich in een korte periode (uren tot dagen) en fluctueert in de tijd. Het ontstaat door ongecontroleerde pijn, door een infectie en/of een langdurig verblijf op de ICU. 25% van de patiënten overlijdt tijdens hun verblijf op de ICU!
Patiënten die een delirium ontwikkelen hebben een 3-voudige stijging van de kans op overlijden.
Patiënten liggen langer aan de beademing. De kosten voor het ICU-verblijf stijgen met 39%. De totale kosten van het ziekenhuisverblijf stijgen met 31%. Als laatste is er kans op een langdurige neuro-psychologische schade van ICU survivors.

Hoe helpt een langdurig verblijf op de ICU mee aan de ontwikkeling van een delirium?

Een delirium ontwikkelt zich op een IC door de nieuwe omgeving, de sociale isolatie, de immobiliteit van de patiënt, het gebrek aan zicht en gehoor. De patiënt is zintuiglijk uit balans door overbelasting en/of onthouding, door warmte en/of koude. Het dag- en nachtritme wordt aanzienlijk verstoord of ontwricht. Het gebruik van kalmerende en pijnstillende middelen, geluid en stress helpen ook erg mee aan het ontwikkelen van een delirium. Een van de belangrijkste oorzaken is het verstoren van de slaapcyclus; de gemiddelde patiënt slaapt op de IC maar 2 van de 24 uur! 60-80% van de patiënten aan beademing ontwikkelen een delirium tijdens hun verblijf in het ziekenhuis.

Hypothese:
Wij geloven dat de omgeving kan helpen om stress te verminderen en het genezingsproces kan ondersteunen.

1. Flexibele patiëntenkamers voor ondersteuning van de patiënt en zijn / haar familie in alle verschillende stadia van het ziekteproces op de ICU;
2. Een unit die de inzet en toewijding van het individuele personeel en het team als geheel ondersteunt;

 
Eén-persoonskamer:
Eén-persoonskamer met ruimte voor familie en goed als werkplek. Een kamer waarin men zich veilig en prettig voelt, zowel patiënten, personeel als familie. Een kamer die indien nodig/gewenst afgesloten kan worden voor daglicht, fel licht, geluid, alarmbellen, lijden van andere patiënten, ongewenste gesprekken, vervelende geuren etc. Een kamer waarin de patiënt gedurende zijn hele verblijf op de ICU verblijft, maar die kan wijzigen in de loop van het ziekteproces. Een 'womb' like room; privé, donker, veilig en afgesloten in het begin van het proces. Naar mate de patiënt zich beter voelt, wordt de kamer (en de patiënt!) meer open, is er meer daglicht en uitzicht naar buiten en heel misschien kan de patiënt wel even naar buiten vlak voor dat hij of zij ontslagen wordt van de ICU.

Kortom een kamer die de negatieve stress voor de patiënt buiten houdt/vermindert en die de het genezingsproces helpt door positieve stimuli (naast boven genoemde ook bijvoorbeeld muziek, natuurlijke geluiden, natuur, aromatherapie) naar de patiënt te brengen. Hierbij staat de patiënt centraal, waarbij de familie en het personeel en niet als minste de omgeving en natuur ook zeer belangrijk zijn en hun invloed uit oefenen op de patiënt.

Aan de andere kant is het belangrijk dat de patiënt invloed kan hebben op zijn omgeving. Wij geloven dat keuzemogelijkheden en invloed (controle) in een situatie waarin je nauwelijks zelf iets te zeggen hebt of kan doen (stress), heel goed kunnen helpen om het genezingsproces te versnellen.

Concept voor personeel:
Het eeuwige zoeken op een ICU naar de balans tussen overzicht en waakzaamheid van het personeel en de benodigde privacy voor patiënt en familie staat ook hier centraal.

Overdag 1 personeelslid op 2 patiënten, 's nachts 1 op 1 patiënt. Overdag heeft het personeel een ruimte net buiten de kamer om de patiënt in te bewaken. Daar staan ook de monitors en klinken de alarmbellen. Uiteraard gebeurt de verzorging ook in de kamer. In de gebogen wand bevind zich alle apparatuur nodig voor het personeel. Twee kamers zijn onderling gescheiden door een glazen schuifwand die open kan wanneer waakzaamheid vereist is. Gedurende de nacht werkt het personeel vanachter een balie aan de andere kant van de gang. 2 personen kunnen dan 4 kamers bewaken.

Achter deze balie meer dan voldoende ruimte voor de andere werkzaamheden voor het personeel. De internist heeft zicht op 8 patiënten. De totale unit bestaat uit 24 bedden met een repetitie van 8 bedden en aanverwante ruimtes voor personeel.

Wanneer een patiënt geïsoleerd moet worden kan de eerste kamer gebruikt worden als toegangssluis naar de tweede kamer. Voor een geïsoleerde patiënt zijn twee personen nodig, dus is er niet voldoende personeel om de eerste kamer ook nog met een patiënt te bezetten.

Evidence Based Design, twee onderzoekslijnen uit het verleden:
Een toestand vergelijkbaar met delirium is dementie. Onderzoek toont aan dat:

1. Oudere mensen met het 'sundown syndrome' minder geagiteerd zijn in de namiddag na een 10 dagen durende lichttherapie met 2500lux;
2. Ouderen met 'late dementie' vertonen minder agressief gedrag wanneer ze tijdens het douchen kunnen kijken naar afbeeldingen van de natuur en kunnen luisteren naar natuurlijk geluiden.

Een andere onderzoekslijn focust zich op resultaten van fysische stimuli op stress, pijn, slaapkwaliteit en het slaap/waakritme op ICU's. Enige voorbeelden:

1. 'Natuur' heeft een positief effect op de pijnbeleving en het gebruik van medicijnen benodigd door hartpatiënten en patiënten met een pijnlijke flexibele bronchoscoop (Diette 2003 en Ullrich 1993);
2. Zonlicht in de kamer releases chirurgische pijn en vermindert de stress voor spinale chirurgische patiënten (Walch 2005);
3. CCU-patiënten met acute pijn in de borst beleven minder stress door verbeterde akoestiek (Hagermann 2005).

Onderzoeksmogelijkheden: Nieuwe ideeën over eigen invloed en keuzemogelijkheden van de patiënt.

Verdere verfijning van het ontwerp van de wand, de kamer en de unit:

1. Ontwerp van de wand met alle apparatuur en positieve stimuli voor de patiënt. Welke keuzemogelijkheden zouden een positief effect kunnen hebben? Verder ontwerpen, detailleren en specificeren;
2. Het ontwerpen van een proefkamer met als uitgangspunt het ontwerp;
3. Nadere uitwerking van de totale unit; hier is nog niet voldoende naar gekeken en de oplossing is redelijk Amerikaans.

Interviews met oud-patienten hun familie en personeel:

1. Geraken ICU- patiënten minder snel in een delirium wanneer ze een bepaalde mate van keuze hebben over hun omgeving? (negatieve stress en positieve stimuli);
2. Wanneer patiënten in een delirium zijn; helpt het dan om de negatieve stress te weren en positieve stimuli toe te voegen? Onderzoeksmethode?

Met behulp van de opmerkingen en reacties uit de interviews het ontwerp verder verfijnen. Hierna onderzoeksmogelijkheden definiëren:

1. Het maken van een proefwand met alle apparatuur en positieve stimuli voor de patiënt. Onderzoeksmethode?;
2. Het maken van een proefkamer conform het ontwerp en vergelijken met standaard IC-ruimtes. Onderzoeksmethode?;
3. Is de kamer voor zowel patiënt en hun familie en het personeel flexibel genoeg in de verschillende stadia van de ziekte? Onderzoeksmethode?

Uitkomsten uit het onderzoek worden weer verwerkt in het ontwerp, zo ontstaat een cirkelstructuur met ontwerp, vragen en interviews en onderzoek.

Interessant is de ervaring en het gevoel van zowel personeel als oud-patiënten en hun familieleden. Er zou van te voren een vragenlijst gemaakt kunnen worden voor de interviews met verschillende personen.

Naast bovengenoemd zouden de vragen kunnen zijn: geeft de ronde wand patiënten inderdaad een gevoel van veiligheid? Wanneer alle apparatuur ondergebracht wordt in de wand met een arm vanuit het plafond; is dit inderdaad een reductie van het 'spaghetti-syndrome'  wat zijn positieve weerslag zou kunnen hebben op zowel de patiënt als familie en personeel?

Reacties uit de interviews kunnen verwerkt worden in het ontwerp; het ontwerp kan als proefwand of proefkamer gemaakt worden en nader onderzocht, m.b.v. proefpersonen.

Het onderzoek zou in samenwerking met een ziekenhuis gedaan kunnen worden. Onderzoek is moeilijk te definiëren en moet, zeker met patiënten, op zeer professionele basis gedaan worden.